Igrzyska Olimpijskie w Mediolanie-Cortinie za nami, przed nami w tym samym miejscu Igrzyska Paralimpijskie. A gdzie w tym wszystkim są Olimpiady Specjalne? Tłumaczymy! Special Olympics to największa na świecie organizacja sportowa dla osób z niepełnosprawnością intelektualną – zrzesza ponad 200 programów narodowych i 5,5 miliona zawodników. Wyróżnia ją intensywność: programy Olimpiad Specjalnych organizują 5 zawodów na godzinę na całym świecie! Ruch Olimpiad Specjalnych jest oficjalnie uznany przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski jako trzecie ogniwo ruchu olimpijskiego, obok pełnosprawnych sportowców i paralimpijczyków. To wyjątkowa sytuacja – bo nawet parasportowcy nie mogą używać przymiotnika „olimpijski”, takie są zalecenia MKOL-u. Dlatego już nie „paraolimpijczycy” a „paralimpijczycy”. Bez literki „o” w nazwie. Ukłon został zrobiony tylko w stronę ruchu sportowców z niepełnosprawnością intelektualną. Dlatego wciąż możemy mówić o działalności Special Olympics.
Często ruch paralimpijski jest traktowany jak jeden organizm z Olimpiadami Specjalnymi. To błąd. W Olimpiadach Specjalnych zrzeszeni są sportowcy z niepełnosprawnością intelektualną o różnym poziomie sprawności. Paralimpijczycy to sportowcy z 10 kategorii niepełnosprawności fizycznej (m.in. amputacje, upośledzenie wzroku, urazy kręgosłupa) i osoby z niepełnosprawnością intelektualną o bardzo wysokim poziomie sprawności. Warto o tym pamiętać. Special Olympics jest organizacją o bogatszej tradycji – powstała w 1968 roku; ruch paralimpijski – 21 lat później.
To co nas łączy to fakt, że zawody i treningi są jakościowe, przynależność do rodziny olimpijskiej zobowiązuje. Jakość wybrzmiewa i w sportowcach Olimpiad Specjalnych i w ruchu paralimpijskim. Trzymamy też wysoki poziom organizacyjny – podkreśla Dyrektorka Generalna Olimpiad Specjalnych Polska Joanna Styczeń-Lasocka.
Trzy filary ruchu olimpijskiego mają swoje Światowe Igrzyska – organizowane co 2 lata, naprzemiennie: letnie i zimowe. Przy czym sportowcy Special Olympics mają inne ramy czasowe swoich największych wydarzeń. Zimowe igrzyska olimpijczycy i paralimpijczycy mają teraz, w 2026 roku. W Special Olympics też walczono we Włoszech o zimowe medale – tyle, że rok wcześniej. Z Turynu zawodnicy Olimpiad Specjalnych Polska przywieźli 28 medali – 7 złotych, 10 srebrnych i 11 brązowych. To powód do dumy, bo w Italii startowało 32 polskich reprezentantów. Jeśli chodzi o organizację Igrzysk – jest to klasa absolutnie światowa. Wyraźnie widać, że Igrzyska Olimpiad Specjalnych to wydarzenie, które niesie za sobą coś znacznie więcej niż tylko sportową rywalizację. A wszystko to było osadzone w malowniczej scenerii – natura, poczucie wspólnoty i sportowe zmagania – tak powstaje doświadczenie, które zostaje w człowieku na długo – zachwycał się Ryszard Hordyński, dyrektor ds. Strategii i Komunikacji Huawei Polska, głównego sponsora Olimpiad Specjalnych Polska. Za rok Special Olympics będzie miało swoje letnie święto – w stolicy Chile, Santiago. Planujemy tam wysłać 70-80 osobową reprezentacje Polski. Tu duże wyzwanie logistyczne, najdroższe będą loty do Ameryki Południowej dla wszystkich członków ekipy – wyjaśnia Joanna Styczeń – Lasocka.
Polska była pierwszym krajem Europy Środkowo-Wschodniej, w którym ruch Olimpiad Specjalnych rozpoczął oficjalną działalność, jeszcze na początku lat 80. Dziś Olimpiady Specjalne Polska to 17,5 tysiąca zawodników, zrzeszonych w 507 klubach, w 18 Oddziałach Regionalnych. Rywalizują oni w 24 dyscyplinach sportowych – letnich i zimowych. Działanie przez sport, sukcesy, zwycięstwa to jedna z bardziej skutecznych aktywności w ramach rehabilitacji społecznej. Dzięki wsparciu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych te osoby mogą przeżywać życiową przygodę, na którą zapracowały – przekonuje Bożena Borowiec, zastępca prezesa PFRON ds. programowych.
